Omgaan met afwijzingen op de basisschool

mama, ik ben heel boos op je!

Iedereen (her)kent het wel. Je kleuter komt thuis met een nare ervaring op school of sportvereniging en wil dat graag even kwijt. Vaak wordt zon’n moment bij toeval gedeeld natuurlijk, want als je bij het ophalen aan je kind vraagt hoe het was gaat meestal alles altijd goed. Later thuis, komt de waarheid meestal naar boven. In deze post lees je over hoe wij omgaan met afwijzingen en ruzies op school. 

Vriendschappen op school

Zo ook laatst. Ophelia speelde altijd met een vast ‘vriendinnetje’ op Kindergarten. Dit vriendinnetje zit nu ook bij haar in de klas op school. Ze hadden playdates, kwamen op elkaars feestje en zij kwam een keer bij ons spelen. Op zo’n leeftijd (6) stelt zo’n band natuurlijk nog niet veel voor, maar het betekent blijkbaar voor je kind heel veel om een vast maatje te hebben. Ze heeft het namelijk veel over haar en kijkt er altijd naar uit om naar school te gaan want dan wist ze dat haar vriendinnetje daar ook zou zijn. Van de een op de andere dag was de ‘dikke vriendschap’ even over. Ze speelden niet meer samen en beide gingen een eigen weg…Zo gaat dat gewoon met jonge kinderen, want de ene keer zijn ze beste  vrienden en de andere dag niet meer. Wij maken daar verder ook geen punt van maar proberen wel uit te leggen waarom iemand bijvoorbeeld een keer geen zin heeft om te spelen. Iedereen heeft wel eens een pechdag, maar dat hoeft nog niet te betekenen dat er niet nooit meer met elkaar gespeeld kan worden.

De reden hiervan kan van alles zijn en wil er ook geen issue van maken want kinderen zijn zo onbevangen en wisselend in hun vriendschappen. Als het kind toevallig een vlindershirt aan heeft, dan zijn het vriendinnen want vlinders zijn namelijk favoriet bij diegene. Ook heeft het te maken met ‘delen’. Een vaardigheid die gaandeweg geleerd moet worden en helaas niet altijd zonder ‘slag of stoot’ gaat. Echte vriendschappen komen met de tijd denken we maar. Tot die tijd leren we haar graag dat iedereen wel iets leuks of bijzonders heeft en waar het spelen ook leuk mee kan zijn. Daarna mag ze zelf bepalen hoe ze vorm wil geven aan haar ‘vriendschappen’.

Opkomen voor jezelf

Wel vinden wij het belangrijk dat Ophelia voor zichzelf opkomt. Ze hoeft ook niet alles te laten gebeuren. Tijdens mijn onderwijservaring weet ik ook helaas hoe naar zoiets kan zijn voor een kind. Als Ophelia thuiskomt met een soortgelijk verhaal over ‘hij of zij is niet meer mijn vriend’, dan proberen we haar uit te leggen dat iedereen boos mag en kan zijn. Dat zij dat ook wel eens is en dat het vanzelf weer overgaat. Als alles dan weer goed is, kan ze gewoon weer samen spelen met desbetreffend kind. Mocht ze dat niet willen, dan hoeft dat ook niet van ons.

We stimuleren niet met iemand op te trekken die haar steeds een vervelend gevoel geeft. Als ze bijvoorbeeld zegt dat een ander kind haar pijn heeft gedaan, dan mag ze van ons iets terug doen. Ongeacht of er hier op school andere afspraken over zijn. Daar zijn wij heel stellig in. Ze heeft dit echter nooit eerder gedurfd. Ze werd een tijd lang vaak het mikpunt van ‘schoppen-haren trekken-en spullen afpakken’. Nadat we hier de nodige aandacht aan besteed hadden, bijt (niet letterlijk natuurlijk haha) ze nu prima van zich af en kan ze ineens ook fijn spelen met dit pestertje. Hij weet immers nu dat Ophelia ook iets terug kan doen. Actie-reactie! Waarschijnlijk had hij die bevestiging nodig? Ik wil met deze post geen geweld promoten of iets in die trant, maar gewoon aangeven dat ons kind zichzelf mag verdedigen als daar een reden voor is.

Hoe gaan jullie om met het leed wat ‘wisseldende vriendschappen’ heet? Ik lees er graag over in de comments.

Liefs, Essma

 

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

2 Comments, RSS

  1. Joycke 7 april 2018 @ 12:28

    Je hebt gelijk! Ik doe het ook op die manier!
    Alleen durft mijn oudste het ( nog) niet.
    Wat ik een keer gedaan heb was tegen Mijn oudste zeggen en dat zei ik hardop zodat die moeder van dat kind wat mijn kind steeds slaat ook kon horen, ik zei: heeft pietje je weer geslaagen dan hoef je van mij niet meer te waarschruwen je geeft hem gelijk een klap terug en hard terug! Nu moet afgelopen zijn!
    Die moeder schrok maar het heeft wel geholpen want hij slaat andere kindjes wel maar niet meer die van mij!

    • little-origin 8 april 2018 @ 06:27

      Goedemorgen Joycke! Vervelend is dat he dat sommige ouders daar soms wat laconiek mee omgaan. Ze kunnen er vaak niks aan doen maar uit ervaring weet ik dat ouders de grootste controle hebben op het gedrag van hun nog jonge kind. Ervan uitgaande dat dit kind dan gewoon zelfstandig kan denken en gezond is zal ik maar zeggen. Hoe ouder het kind wordt hoe onmogelijker het wordt haar of zijn handelen nog te kunnen beïnvloeden. Gelukkig is door die ene opmerking van jou dat sla en pestgedrag gestopt! 😉

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

error: Content is protected !!
%d bloggers liken dit: