Opvoeden in een consumptiemaatschappij…help!

Opvoeden in een cosumptiemaatschappij

We leven in een consumptiemaatschappij waar het soms lijkt alsof we nooit verzadigd raken en alleen maar meer en meer willen en nooit gewoon tevreden kunnen zijn met wat we al hebben. Datgene wat we al hebben, willen we blijkbaar niet, want er moet steeds meer aan toegevoegd worden. Met deze post wil ik niet als ‘heilig’ overkomen, want dat ben ik niet. Ik behoor net zo goed tot de groep mensen die iets te vaak ‘less ins’t more’ denkt. Hier denk ik de laatste tijd meer over na. En dat heeft alles met mijn kinderen te maken. Kan ik nog dankbaar zijn voor hele kleine dingen zoals het feit dat ik iedere dag kan douchen? Hoe leer ik mijn kinderen straks dat ‘less wél more’ is? 

Consumptiemaatschappij; helaas niet overal

Voordat ik begin met mijn gedachten over omgaan met geld, wil ik graag eerst wat feiten met je delen. Ze komen uit het boek Handbook for Happiness (auteur Amit Sood). Hoe staat het met de rest van de wereldbevolking en hun behoeften? Onderstaande feiten geven aan hoeveel mensen tekortkomen aan de genoemde behoeften:

- Schoon drinkwater: meer dan 1 miljard
- Genoeg voedsel: meer dan 800 miljoen
- Goed zicht: 285 miljoen
- Goed gehoor: meer dan 280 miljoen
- Werk: meer dan 200 miljoen (werklozen)
- Weeskinderen: 150 miljoen
- Woonruimte: meer dan 100 miljoen

Nu we dit weten, krijgt dankbaarheid en geld misschien een iets andere betekenis dan voorheen. Uiteraard kan ik met deze cijfers niks tegenover mijn kinderen (of jou of mezelf) want die hebben dat besef nog niet. Ze weten simpelweg niet goed te verklaren waarom een leeftijdsgenootje aan de andere kant van de wereld niet dezelfde luxe heeft als zij. Daarom neem ik deze cijfers altijd wel mee in mijn hoofd en zo ook in de opvoeding en gebruik ik ze soms. Gewoon om een beeld te scheppen en in de hoop dat als ik het vaak genoeg gebruik, bij de oudste en op de den duur ook bij de jongste, het besef gevormd wordt dat je niet altijd maar dingen kunt krijgen. Leren om dankbaar te zijn voor wat ze al hebben is denk ik een goed vertrekpunt en de basis voor omgaan met geld.

Geld moet de goede kant op rollen

Al eerder schreef ik een post over dat onze dochter soms echt niet kan stoppen met het continue vragen om dingen. Soms heb ik dan echt een beetje angst voor de toekomst als het aankomt op dit soort dingen. Maar het gebeurt nu en nu moeten wij haar leren hoe ze om moet gaan met deze continue behoefte aan speelgoed. Onze kinderen groeien op in een wereld waarin het tegenwoordig heel normaal is dat je dingen krijgt zonder er iets voor te hoeven doen. Waar is dat ‘heitje voor een karweitje’ gebleven? Tenminste, toen ik nog een kind was moest ik echt werken om iets te krijgen. Wilde ik nieuw speelgoed? Dan moest ik maar eerst langs deuren wat tomaten en paprika’s uit onze moestuin zien te verkopen. Haalde ik 4 gulden op (was toen echt veel!), dan had ik geluk en mocht ik dat besteden aan iets in de speelgoedwinkel. Toen ik wat ouder werd, ruilde ik dit ‘baantje’ in voor een krantenwijk en later plukte ik tomaten in de kassen. Dat was nog eens werken 😅. Geld uitgeven mag best, alleen moeten ze goed nadenken over welke kant het moet oprollen. Naast dat ze bewust leren nadenken, hoop ik dat ze met de tijd ook leren om te schenken als zij genoeg hebben. Zolang wij het voorbeeld erin blijven, heb ik het vertrouwen dat het goedkomt.

Niet luisteren naar de trends

Ik hoop echt dat onze kinderen en hun hele generatie in een wereld kunnen blijven leven waar ze, als ze volwassen zijn, nog steeds de wijze lessen kennen die wij ze vandaag meegeven. Namelijk, dat behoeften niet oneindig zijn, maar je keuzes kunt en moet maken. Geld kun je immers maar 1x uitgeven. Ieder seizoen bijvoorbeeld nieuwe accessoires in huis en (makkelijk) shoppen bij de goedkopere kledingzaken omdat het ‘toch goedkoop’ is, is iets wat ik sowieso niet doe. Niet alleen omdat ik er de noodzaak niet van inzie maar ook omdat ik niet vrolijk word van al die veranderingen in huis en in mijn kledingkast.

Op het gebied van wonen en inrichting gaat het ook tegen mijn natuur in. In mijn beleving ontwricht ik dan iedere keer een opgebouwde structuur. Dat vertrouwde warme nest waarin de kinderen opgroeien wil ik liever zo intact mogelijk houden. Het gevoel van een warm, veilig en vertrouwd thuisgevoel is mij waardevoller dan iedere keer een hippe inrichting die meegaat met de tijd. Door niet toe te geven aan dit soort dingen (hoe lastig soms ook) laat ik in ieder geval onze kinderen zien dat het genoeg is wat we hebben en dat dat niet steeds vervangen of veranderd hoeft te worden. Tenzij het kapot gaat of onbruikbaar is. Ze gaan deze gewoonte -vrees ik- overnemen en dat is juist iets wat ik niet mee willen geven.

Realiteit

Door gelukkig te zijn met kleine dingen en de dingen die je al hebt, zullen we zelfvertrouwen uitstralen en overbrengen. Hieruit volgt vanzelf dankbaarheid. Hoe mooi is het om dat over te brengen op je gezin en je kinderen en zij daardoor later op een trotse manier midden in het leven staan? Dat ‘heitje voor een karweitje’ is vandaag de dag helemaal niet zo’n slecht plan trouwens. Want je kunt pas leren met geld om te gaan als je weet hoe hard je er voor gewerkt hebt…toch?

Hoe ga jij om met de huidige consumptiemaatschappij en hoe probeer je dat op je kinderen over te brengen? Ik lees het graag in de comments. 

Liefs, Essma

Uitgelichte afbeelding: Cris Tagupa on Unsplash

3 Comments, RSS

  1. StevGram 29 November 2019 @ 08:25

    Chlamydia And Zithromax Precio De Priligy 30 Mg viagra online prescription Finasteride Where To Purchase Isotretinoin Price Find On Line Propecia Aumento Peso

  2. Laura 28 March 2019 @ 10:04

    Dankbaar zijn voor wat je hebt vind ik heel belangrijk en dat probeer ik ook over te brengen op mijn kinderen. Ook dat je niet aan elke trend mee hoeft te doen en dat als iets hier heel goedkoop Daar misschien niet zo’n leuke reden voor is, dat mensen misschien niet genoeg betaald hebben gekregen, de arbeidsomstandigheden niet goed zijn en dat het Voor de wereld ook niet goed is dat we alles wat goedkoop is zo makkelijk weggooien. Natuurlijk kopen wij ook nog steeds spullen, maar ik hoop ze te leren dat Je niet Veel nodig hebt om gelukkig te zijn.

    • Essma 30 March 2019 @ 22:02

      Hi Laura, dank je wel voor je reactie! Hopelijk zullen onze kinderen opgroeien tot fijne, volwassenen en bewuste mensen. 😉

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*