Persoonlijk | Walk a mile in my shoes…

Persoonlijk | Walk a mile in my shoes...

“If I could be you, if you could be me for just one hour. If we could find a way to get inside each other’s mind.” Tja, je kunt wel een voorstelling maken van hoe je de zin zou kunnen afmaken. Dan waren we allemaal tevreden geweest, dan was er misschien geen oorlog, dan hadden we meer begrip voor elkaar, dan zus of zo…De titel van deze post refereert naar het nummer wat Elvis Presley ooit zong. Mooi nummer vind ik zelf. Vandaag deel ik mijn gedachten over ‘oordelen zonder de feiten te kennen’. Walk a mile in my shoes…

Kinderen maken veel goed

Ken jij mensen die snel oordelen zonder de feiten te kennen? Inclusief jezelf misschien? Ik wel en ja, ik heb dat ook gedaan dat snel oordelen. De komst van kinderen lijken je automatisch een soort ‘innerlijke rust’ te geven waardoor je dat oordelen wel laat. Er wordt je constant een spiegel voorgehouden over je eigen handelen waardoor je automatisch al dan niet bewust aan het reflecteren bent op je eigen gedrag. Tenminste, ik spreek even voor mezelf. Een post als dit vind ik de moeite waard om te schrijven. Wellicht heb je er iets aan en anders moet je het gewoon luchtig opvatten  ;). Laat ik voorop stellen dat dit in ieder geval niet bedoeld is als preek.

Verschillende mama’s, verschillende opvattingen

Ieder mens is uniek en daarmee dus ook iedere mama. Elke moeder neemt beslissingen voor haar kind waaraan liefde altijd ten grondslag ligt lijkt mij. All out of love, toch? Of een ouder er nu voor kiest om een kind tussenin te laten slapen of alleen op een kamer. Ik vind niet dat jij of ik daar een oordeel over mogen/moeten hebben. Die keuze moet er zijn. Er zal vast wel (er even van uitgaande dat de moeder gezond verstand heeft) een goede reden aan ten grondslag liggen.

Ik zie namelijk iets te vaak opmerkingen op social media voorbij komen waarbij sommige moeders echt veroordeeld worden op de keuzes die ze maken of een probleem wat ze aankaarten. Een ander die daarop comment, ervaart het aangekaarte probleem helemaal niet als probleem en wimpelt het nog net niet af met ‘Wat zeur je nou? Die van jou slaapt tenminste!’ Op bijvoorbeeld een blog wordt echt niet het hele leven van een persoon geschreven, dus denk vooral niet dat alles wat je ziet rozengeur en maneschijn is. Ieder huisje heeft zijn kruisje en dat geldt ook hier voor. We kennen de feiten en bagage niet van een persoon, dus laat het gaan. Instagram is een goed voorbeeld van ‘don’t be fooled by the rocks that I got’. Die perfect bewerkte feeds die je ziet, zeggen echt niks over het echte leven van de persoon erachter. Tuurlijk deel je mooie, leuke, grappige dingen. Waarom zou je ellende willen delen? Daar zit niemand op te wachten. Eerlijk is eerlijk! Neem het wel met een korrel zout alsjeblieft. Zo blijft ook je eigen zelfbeeld intact.

Nadruk op positiviteit

Juist als je iets of iemand niet goed kent, probeer jezelf dan eerst te informeren over datgene of diegene die voor jou onbekend is. Of stel vragen aan de persoon over waarom iets gaat zoals het gaat. Ik denk dat we met z’n allen met een dergelijke insteek de (mama)wereld een stuk fijner en makkelijker maken. Het is al zwaar genoeg. Geef af en toe eens een compliment aan een wildvreemd iemand. Echt, dit geeft jezelf zo’n heerlijk gevoel! Probeer het eens zou ik zeggen. Als ik zo teruglees, is het artikel uiteindelijk gevoeliger geworden dan ik eigenlijk van plan was maar soms neemt mijn gevoel het schrijven nou eenmaal iets te veel over en dat moet soms ook kunnen denk ik.  😀 So, I guess I can say if you would walk a mile in my shoes, you would stumble…but hey, just make it part of the dance! 😉 Wees altijd dankbaar.

Liefs, Essma

Wat zou ik of een ander leren als we in jouw schoenen mochten lopen? Ik lees er graag over in de comments!

 

 

4 Comments, RSS

  1. Lisettte 19 juni 2017 @ 13:07

    Mooi stuk heb je geschreven. En ik ben het met je eens. Laat iedereen in zijn waarde. Oordelen en een mening geven is zo makkeljk, maar je weet nooit wat er achter iemand schuilt soms.
    Lisettte onlangs geplaatst…Favoriete koopjes uit de folders! #2My Profile

    • Essma 19 juni 2017 @ 14:35

      Hallo Lisette!
      Dank voor je reactie! Lieve woorden ook 😉 Inderdaad, als we ons gewoon op onszelf focussen en altijd een helpende hand bieden aan anderen, is het leven echt veel leuker denk ik! Fijne dag!

  2. Sylvia 19 juni 2017 @ 10:40

    Wat een mooi en eerlijk stuk. Inderdaad ik zeg het ook heel vaak.. Ieder huisje heeft zijn eigen kruisje en het gras is echt niet groener aan de andere kant van de schutting. Ik houd ook totaal niet van het negatieve wat veel mensen uiten, laat iedereen lekker in zijn of haar waarde. Ik probeer daarom ook altijd veel complimenten aan mensen om mij heen te geven. Je weet nooit wat iemand op dat moment nodig heeft en een compliment kan al zoveel goed doen.
    Sylvia onlangs geplaatst…About last week.. #24My Profile

    • Essma 19 juni 2017 @ 12:07

      Mooi Sylvia! Positiviteit boven alles! 👍🏻 Het gras is zeker niet groener! Letterlijk gezien hebben onze buren hebben wel echt groener en mooier gras, maar daar liggen we niet wakker van 😄. Verschillen maken de mens, toch? Dank je wel voor je reactie en je compliment 😉😘

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

error: Content is protected !!
%d bloggers liken dit: