Spraakachterstand | naar logopedie of de kno-arts?

Spraakachterstand | naar logopedie of de kno-arts?

Een tijdje geleden kon je lezen over het voortgangsgesprek van Aiden op de opvang. Omdat er uit de signalering naar voren kwam dat Aiden qua spraak nog niet op het niveau zat van de leeftijdsgroep, adviseerden ze ons hem naar logopedie te brengen. Echter zijn we nu een paar maanden verder en praat ik je bij over het hoe en wat van zijn spraakachterstand. Zijn we naar de logopedie gegaan of juist naar een kno-arts?

Signalering spraakachterstand. En toen?

In een eerdere blog schreef ik over logopedie aan een tweetalige peuter. Ook beschreef ik het afleren van de speen van Aiden. Volgens de leidster kwam de belemmering voor het goed articuleren en spreken namelijk door die speen. Na de signalering door hen werd ik uitgenodigd om de bevindingen en zijn ontwikkeling te bespreken en werd eigenlijk ‘spraak’ het onderwerp van gesprek. Na die conclusie heb ik niet stil gegeten. Op basis van het advies van de leidsters heb ik daadwerkelijk contact gezocht met een logopedist. Zij vond het echter te vroeg voor logopedie. Vooral gezien de persoonlijke situatie van Aiden; tweetalig zijn en zijn jonge leeftijd. Uiteraard kon ik er terecht als ik écht zou willen, maar het advies was eerst even het periodieke onderzoek (U7A) af te wachten waarbij spraak getest wordt. Dat hebben we gedaan en daar kwam het volgende uit.

Doorverwijzing KNO-arts

Tijdens de periodieke check-up bij de kinderarts afgelopen juni (soort van consultatiebureau-onderzoek) werd al snel duidelijk dat Aiden een sprong had gemaakt in zijn ontwikkeling. Van de spraakachterstand was bijna nauwelijks sprake! Niet alleen kon hij foutloos de kleuren benoemen maar bleek hij verder fysiek ook goed ontwikkeld. Ook had ik de signalering van de leidsters besproken met de arts en dat ik contact opnam met een logopedist. Voor doe laatste was het echt niet nodig volgens de kinderarts. Deze conclusie maakte ze op basis van wat zij weer op haar beurt signaleerde. Er zat nu inmiddels 2 maanden tussen beide signaleringen. Nadat de arts met een hoorapparaat constateerde dat Aidens rechteroortje minder hoort, werden we voor de zekerheid doorverwezen naar de kno-arts. Deze zou moeten uitsluiten of er wel of geen buisjes nodig waren. Ondanks dat het operatieve ingreep zou worden en ik dit best wel een dingetje vond, legde ik me er bij neer. Ik hield de mogelijkheid open en besefte dat ik geen controle zou hebben op de beslissing die genomen zou worden.

Bij de KNO-arts

Toen we dan eindelijk bij de KNO-arts terecht konden, kan je begrijpen dat ik dit best wel spannend vond. Deze arts deed 4 verschillende onderzoeken met Aiden om de oorzaak van een eventuele spraakachterstand op te sporen en eventueel uit te sluiten:

  • oortjes gereinigd om belemmeringen in onderzoek uit te sluiten
  • lokaliseren van geluid middels boxen die zowel rechts als links staan
  • woorden (in het Duits) nazeggen die uit een luidspreker kwamen welke in het midden staat
  • hoortest met oordopjes (zoals gehoortest bij baby)

Aiden mocht op schoot op de stoel zitten.

Even de koptelefoon op…

Twee ervan waren een objectieve test (hij kon het horen of niet) met geluid waarvan één gehoortest zoals een baby die krijgt in de eerste weken. De andere was een subjectieve test waarbij hij woorden na moest zeggen. Het nazeggen van de woorden kan, afhankelijk van de woordenschat van een kind, sterk beïnvloed worden. Echter, liet Aiden horen dat hij wel alle woorden kende. Uit alle testen is gebleken dat Aiden geen gehooraandoening heeft. Was zo blij en opgelucht met dit resultaat. Het feit dat hij wat langzamer is met zijn spraakontwikkeling is dus volgens de kno-arts een persoonlijke kwestie. Bovendien was het woord spraakachterstand niet op Aiden van toepassing. Aiden kan namelijk wel antwoord geven op vragen. Het komt aan in zijn hoofdje, hij verwerkt de vraag en geeft daar een respons op. Ieder kind ontwikkelt zich op een eigen manier en dat is ok. Deze bevestiging en tevens conclusie was zo fijn en ook reden genoeg om los te laten en te focussen op wat hem wél lukt. Nu extra vaak kletsen met hem, want dat is echt altijd hilarisch 😄💕.

Heb jij ook een ervaring zoals ons? Ik lees er graag over in de comments. 

Liefs, Essma

Uitgelichte afbeelding: bron

2 Comments, RSS

  1. Sylvia - ALOVELYADVEnTURE 10 July 2019 @ 11:28

    Wat superfijn dat alles goed is met Aiden. Het komt allemaal vanzelf wel. Bij de een gaat het wat sneller als de ander. Zoë sprak tot voorkort de letters k en r nog niet goed uit (ze slikte HET in). Na veel oefenen kan ze deze letters nu ook goed uitspreken .

    Wat betreft het meertalig opvoeden Ze doet het enorm goed maar merk wel dat de antwoorden wat langzamer komen omdat ze moet zoeken in welke taal ze het moet beantwoorden. De juf op school heeft daar Weinig geduld voor waardoor ze erg onzeker is geworden en heel stilletjes het antwoord zegt omdat ze bang is dat ze het verkeerd zegt. Thuis weet ze dat ze alle tijd mag nemen en kletst ze de oren van mn kop af zowel in het Engels als in het Nederlands. Het Spaans gaat wat langzamer maar dat heeft ze ook maar een HALF uurtje per dag dus logisch.

    • Essma 12 July 2019 @ 10:42

      ja ben zeker blij dat het in ieder geval niets is met zijn gehoor. We nemen ook de tijd voor hem en heb geen verwachtingen. Hij mag het op zijn eigen tempo doen. Bij Aiden hadden we dat al een soort van automatisch maar nu de dokter in ieder geval heeft uitgesloten dat het geen ‘gehoor oorzaak’ is, voelen we ons nog meer op ons gemak. Aiden is echt een fysiek kind en heeft sterke behoefte aan bewegen. Zolang die behoeften worden vervuld, volgt de rest vanzelf (hopen we). Voor Zoë geldt hetzelfde volgens mij. Zoveel talen voor die kleintjes is ook niet niks, maar ze komt er wel 😉.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*