Training halve marathon | update week #6

Training halve marathon | update week #8

Jeetje, bij het schrijven van deze update ben ik precies op de helft van mijn trainingsschema. Maar liefst 31 van de 60 workouts gerend en 96 km van de 207 liggen achter me. Elke kilometer kom ik dichter bij die bewuste racedag van 21 km! Pfff, als ik er zo over nadenk knijp ik ’em wel een beetje. In deze update praat ik je bij over hoe de trainingen tot nu toe gaan en zie je wat beeldmateriaal van de Race for Survival die ik afgelopen zondag liep. Enjoy!

Focus on

Meerdere keren per dag gaan er gedachten door mijn hoofd of me dit gaat lukken. Het voelt bijna als een soort examen wat ik moet halen ofzo! En het examen moet gehaald worden, anders voelt het bijna als falen. Bizar hè? Ik ben ook wel verbaasd over mezelf moet ik zeggen. Want ik had echt niet gedacht dat ik zo persistent zou blijven. Hier en daar af en toe een work out missen, moest kunnen dacht ik aan het begin. Maar nee, het voelt bijna als een zonde. Ben ik misschien aangekomen bij het punt van ‘there’s no way back?’ Time will tell.

Yoga en iets onder de leden

Er stonden naast rennen ook workouts als yoga op de planning. Stiekem vind ik dit echt een escape-moment waarbij ik even niet zo intensief (maar op een andere manier) bezig ben. Het is ook een perfecte aanvulling op het rennen, want doordat je met yoga je spieren goed rekt, loop je tijdens het rennen minder risico’s op blessures en raken je spieren beter doorbloedt. Daarnaast leer je met yoga goed ademen en dat helpt je bij het rennen weer verder doordat je op een juiste manier ademt en dus ook op een juiste manier zuurstof transporteert naar je hele lichaam tijdens de run. Sommige (beginnende) runners zijn namelijk geneigd oppervlakkig te ademen waardoor de ademhaling ‘hoog’ blijft. Zo verzuur je sneller en put je jezelf ook onnodig uit. Omdat je met hardlopen een constante en eenzijdige manier je spieren belast, kan er een disbalans ontstaan in je lichaam waardoor je dus eerder blessures kan oplopen. Door yoga ernaast te doen, herken je die disbalans eerder omdat je beter naar je lichaam leert luisteren. In plaats van doorgaan, neem je een stapje terug en doe je bijvoorbeeld een les yoga in plaats van de geplande training. Daar moet ik nog flexibeler mee leren omgaan, vind ik van mezelf.

En dan was er dat vervelende griepgevoel wat niet doorzette (omdat ik dat niet wilde blijkbaar haha). Dit is dus geen goed voorbeeld wat ik hier schrijf. Doe dat ook alsjeblieft niet na! Dat is hartstikke ongezond. Als je je ziek voelt, dan ben je ziek en moet je rusten en dus een stap terug doen. Mijn knie speelt ook weer op, dus moet ik een andere koers gaan varen met het schema vrees ik. Wat moet, dat moet dan maar.


Zoals je hierboven kunt zien, doe ik yoga via de Nike app. Die werkt samen met Apple Tv waardoor ik zo naar de tv kan streamen. Wel zo handig, want zo’n groter scherm kijkt ontspannender dan dat kleine van je mobiel.

Trainingen

Sprint run: snelheid: 6’10” tijd: 10:29

Trial run voor de race (5km) die voor zondag gepland stond

Race for Survival

Zondag 24 september was het dan zo ver! De benefietrace van 5km tegen borstkanker was vandaag en daar nam ik aan deel. Een licht ontbijt en extra veel water was wat ik vóór de run at. Ook zorgde ik vóór het lopen dat ik niet meer naar het toilet hoefde want niets is zo vervelend als ‘nodig moeten’ tijdens een run. Ik werd die ochtend opgehaald door Beverley en samen reden we naar de stad. De race werd langs een deel van rivier de Main gelopen en een stukje door de stad. We registreerden ons en kregen toen ons nummer. Frankfurt is erg heuvelachtig en dat heb ik (en die anderen) zeker gevoeld! Vooral in mijn schenen. Chris nam de kinderen mee om ons aan te moedigen langs de route. Ophelia stak haar handje bij de finish uit voor een high-five…zo lief. Het liefst wilde ik haar hard tegen me aandrukken en knuffelen, maar moest nog zo’n 150 meter en die wilde ik afmaken. Ik zag zo’n lieve, trotse blik in haar ogen. Voor dat ene momentje rende ik speciaal voor haar nog een stukje harder!  😀 Aiden zag mama voorbij rennen en wist niet helemaal wat er gebeurde. Schatje! Hahaha..

Mijn outfit die ik droeg met daarbij een zelfgemaakt ‘lintje’ van een roze strook papier.

Hier konden we nog lachen! Later, na de race ook wel weer gelukkig  😆 Zie je mijn roze oorbellen speciaal voor dit evenement?  😉

En nog een foto…

De bananen werden klaargelegd.

Ik krijg spontaan dorst bij het zien van deze foto, wat jij?

Zie hier het resultaat van de race! Ik ben er echt best wel heel erg trots op! Zo snel heb ik niet eerder gelopen… 😳

Na het leed van de dag ervoor, had ik de volgende morgen zo’n zin in chocolade muesli dat ik deze variant nam van Mymuesli. Heerlijk! Die maandagavond stond er namelijk een run van 11 km gepland en zag daar echt tegen op. Hoe ga ik dat doen? Was nog best moe van de dag er voor.

Maar hier heb ik ook de vloer mee aangeveegd 😀  en werd deze run ook een feit! Dit was het punt dat ik ziek zwak en misselijk werd. Dinsdag hield dat ook nog aan maar hoopte dat het woensdag wel weer zou verdwijnen, want ik moest dan een herstelrun doen van 5,5 km. Gelukkig voelde ik me iets beter worden.

Van dit soort berichtjes word ik in ieder geval best blij!

Herstelrun: hier liep ik echt heel langzaam en dat was ook te merken aan de tijd: tempo 6’26 en tijd: 34:55. Ik moet gewoon accepteren dat mijn lichaam nu eenmaal niet in te programmeren is zoals een schema. Die bewustwording geeft rust. Een stapje achteruit is soms nodig om weer vol gas vooruit te kunnen!

Quote van de week

Persistence can change failure 

into extraordinary achievement.

– Matt Biondi

Dit was de update voor week 6 alweer. Hopelijk heb ik je ergens geïnspireerd om toch dat extra stapje te nemen om je doelen na te jagen. Good luck! Heb jij wel eens een dip gehad tijdens een training voor iets? 

Liefs, Essma

 

 

 

 

2 Comments, RSS

  1. Maaike 28 September 2017 @ 18:25

    Echt knap hoe goed je bezig bent. Het zet mij ook wel een beetje aan om door te gaan nu ik net weer begonnen ben. Ik moet weer van ver komen maar het begin is er weer. Misschien ga ik ook wel een run uitkiezen om naar toe te werken. Ga zo door!

    • little-origin 28 September 2017 @ 22:57

      Aaaaw wat goed van je! Het begin is er inderdaad en dat is vaak de allermoeilijkste stap. Het is goed om een doel te hebben en daar naar toe te werken. Zo blijf je gefocust en werk je ergens naar toe.Ben blij dat ik dat bij je teweeg breng. Positieve energie deel ik uiteraard graag?! Ik wens je vooral veel plezier. Heerlijk toch dat gevoel na een run??✨

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*