Training halve marathon | update week #7

Training halve marathon | update week #8

Vorige week heb je kunnen lezen dat ik gefocust was op mijn doel, de griep niet helemaal wilde doorzetten en mijn knie opspeelde. In deze update vertel ik je over hoe de training naar de halve marathon tot nu toe verloopt. Ik kan je verklappen dat de zorgen in ieder geval een beetje toenemen 😕. Helaas, maar waar! 

Andere koers

Daar waar ik tot een paar weken geleden vol vertrouwen dit avontuur aanging, is de moed me toch een beetje letterlijk in de schoenen gezakt! Tja, niet heel motiverend om dit zo te typen maar het is de waarheid. Mijn linkerknie begint zo’n pijn te doen rondom de 10 km, dat ik er best wel gefrustreerd door ben geraakt. Eerlijk gezegd voel ik me er ook een beetje naar door. Conditioneel lukt het me allemaal prima moet ik zeggen, maar als de scherpe pijn opkomt kan ik wel janken. Het bemoeilijkt mij ook met het trappen lopen in huis en het tillen van Aiden en vooral wanneer ik een plotselinge beweging maak. Ik weet niet hoe de blessure is ontstaan, maar heb wel een vermoeden.

Operatie van 2001

Ik ben in april van dit jaar (2001) geopereerd geweest aan mijn been omdat ik een meervoudige beenbreuk had opgelopen. Mijn onderbeen werd gefixeerd met osteosynthesemateriaal van zo’n 30 cm. De pen is ingebracht via mijn kniekapsel en er is dus wat getrokken en geschoven op deze plaats om dat ding erin te krijgen. Ook doordat de knie een iets andere stand is gaan aannemen door de breuk, blijft dit een gevoelige zone. Sindsdien is mijn linkerknie niet helemaal zoals die was. Dat heb ik voor het eerst gevoeld in 2015 toen ik ook voor het eerst begon met hardlopen.

Ondanks het uitgebreid warmlopen en rekken en stretchen, is de knie toch gaan opspelen. Ik weet dat dit destijds ook de hoofdreden was om te stoppen met hardlopen. Althans, ik heb altijd wel geweten dat de knie roet in het eten zou gooien. Echter, is het nog steeds niet duidelijk wat de pijn veroorzaakt. Toch maar even langs de dokter volgende week. De pijn is nu dus weer terug en terwijl ik dit schrijf, voel ik de tranen in mijn oogkassen branden. De grote wens en het verlangen om de halve marathon te rennen heeft voor mij zoveel betekenis dat ik stoppen geen optie vind. Ik moet een manier vinden om dit rond te krijgen. Linksom of rechtsom. Wordt dus vervolgd!

De pen

Deze metalen pen is er na 1,5 jaar uitgehaald, omdat ik er last van kreeg. Vooral in de winter voelde ik dit! Er zijn mensen die de rest van hun leven osteosytesemateriaal in hun lijf hebben/houden, maar soms kan het lichaam dit op een bepaald afstoten en dat was bij mij het geval. Ik kreeg ‘em mee als souvenir 😄en hieronder zie je hoe zoiets er uitziet.

De pen en de schroeven hadden altijd al de oorspronkelijke kleur blauw hoor. Zijn dus niet geroest ofzo 😆 .

Hoe dan verder?

Ik kan me zo down voelen om een training die in mijn app gepland staat, te moeten skippen! De trainingen zoals deze in het schema zijn opgenomen kan ik niet naar wens voltooien en dat is zuur. Dat vraagt gewoon teveel en weet natuurlijk ook dat als het niet lukt, ik ook niet moet doorzetten want dan ben ik nog verder van huis. Dat deed ik met de 11km van afgelopen week en daar heb ik nu wel spijt van. Ik moet wat meer rust nemen en meer krachtoefeningen doen voor mijn bovenbenen om die last wat meer te kunnen compenseren. Tenminste, ik wil graag geloven dat het zo werkt. Neem dit dus vooral niet klakkeloos over, want ik ben geen specialist. De keuzes die ik maak zijn puur gebaseerd op mijn ‘kunnen’ en van nature ben ik geen opgever. Ik zoek naar mogelijkheden! I can and I will…end of story! Er moet een manier zijn. Uiteraard lees je in de volgende update of de ‘detour’ naar de halve marathon werkt of niet.

Enough with the drama

Nu dan even wat positiefs! Ik heb afgelopen week maar liefst 2 runs gerend waarvan de ene mijn langste ooit is…ondanks de ellende erna. Een ware mijlpijl dus! Naar de 5km ging eigenlijk echt vlekkeloos. Ik kon makkelijk ademen en had een fijn tempo. Richting de 10 was echt een stuk zwaarder. Toch heb ik de 12,5 km aangetikt en kon ik daarna voldaan met een zak ijs op mijn knie mijn avondeten nuttigen. Ik at zilvervliesrijst met groenten en had na dat bord nog meer trek 😳 . Ik stilde die maar met wat noten en dronk een tweede glas kefir.

Deze run rende ik maandag na thuiskomst uit Amsterdam. Na zoveel gezeten te hebben van de masterclass die ik afgelopen zondag had, was ik toe aan een run. Het was echt zo heerlijk om buiten in die herfstsfeer te rennen!

Dit is toch wel mijn grote trots onder de noemer ‘langste afstand’. Alle trainingsmomenten in weer en wind, de vrije tijd die ik ook anders had kunnen besteden en discipline hebben zich uitbetaald met dit als resultaat. Ik voelde zo’n euforisch gevoel wat ik niet eerder kende…heel bijzonder! Echt, voor het eerste sinds lange tijd dat ik werkelijk het gevoel kreeg iets bereikt te hebben voor mezelf. Dat gevoel smaakt naar meer kan ik je zeggen! 😉 En er zal meer komen 😌. 

Quote van de week:

“One thing about racing is that it hurts. You better accept that from the beginning or you’re not going anywhere.” – Bob Kennedy (gepensioneerde recordhouder op de 3000 m in 7’30”)

Ben jij wel eens geopereerd geweest en kreeg je toen ook weer last van die wond? Ik lees er graag over in de comments!

 

4 Comments, RSS

  1. Sylvia 9 oktober 2017 @ 08:26

    Ai balen dat je zo’n pijn hebt met hardlopen..En jeetje wat een groot ding zeg en die schroeven! Ik hoop dat je er snel wat minder last van zult hebben. Vooral ook met je dagelijkse dingetjes. Het lijkt mij zo vervelend om niet te kunnen doen wat je graag wilt.

    • little-origin 9 oktober 2017 @ 08:52

      Hoi Sylvia! Het is inderdaad heel vervelend. Voelt ook echt als falen…😬! Maar ik weet ook dat er meer is tussen hemel en aarde dus als het echt niet werkt, dan werkt het niet. Die pen was voor mij ook best schrikken toen ik ‘em meekreeg 😅. Dacht eerst ook ‘wat moet ik ermee?’ Maar nu herinnert dat ding mij alleen maar aan een periode die ik gelukkig heel goed heb opgepakt en heeft nieuwe kansen gecreëerd voor me. Zonder die pen heb ik nooit kennis kunnen maken met kindjes die ik heb mogen onderwijzen💕⭐️✨😘

  2. Maaike 7 oktober 2017 @ 09:04

    Oh wat balen zeg! Inderdaad gauw naar de huisarts en of fysio! Je bent zo goed bezig! Zeker die 12,5 km , super knap!

    • little-origin 7 oktober 2017 @ 11:47

      Hoi Maaike! Dank je wel! 😘 Ik ga zeker naar de dokter want dit moet ik af kunnen maken😅

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

error: Content is protected !!
%d bloggers liken dit: